Saturday, 3 May 2014

ਮੇਰੀ ਕਬਰ ਤੇ !

ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ,
ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ ਲੋਹਾ ,
ਅੱਜ ਕਬਰ ਤੇ ਮੇਰੀ,
ਕੋਈ ਚਿਰਾਗ ਧਰ ਗਿਆ |

ਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ,
 ਸਦਾ ਪਾਈ ਰਖੀ ਯਾਰੀ ,
ਅੱਜ ਕਦਮਾਂ 'ਚ ਮੇਰੇ ,
ਕੋਈ ਗੁਲਾਬ ਧਰ ਗਿਆ |

ਮੈਂ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰਖ ਲਏ ,
ਆਪਣੀਆਂ ਅਖਾਂ ਅੰਦਰ ,
ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਪਾ ਕੇ ,
ਕੋਈ ਦੋ ਆਬ ( ਹੰਝੂ ) ਧਰ ਗਿਆ |

ਮੰਗ ਕੇ ਮੁਰਾਦ ,
ਆਪਣੇ ਯਾਰ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ,
ਕੋਈ ਜਿੰਦਗੀ ਆਪਣੀ ,
ਸ਼ਰੇਆਮ ਧਰ ਗਿਆ |
                                                                               
                                                                                    ਇਕ਼ਬਾਲ ਸਾਕੀ

ਲੋਕ !!

ਪਥਰਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਪੂਜਦੇ ਨੇ ਲੋਕ ,
ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ,
ਪਥਰ ਮਾਰਦੇ ਨੇ ਲੋਕ |

ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ,
ਲਾਉਣ ਦਾ ਵੀ  ਸ਼ੋਂਕ ਹੈ ,
ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ,
ਮਾਰਦੇ ਨੇ ਲੋਕ |

ਜੋ ਸਾਡਿਆਂ ਗਮਾਂ ਨੂੰ ,
ਪੀਣ ਦਾ ਕਰਦੇ ਨੇ ਦਾਵਾ ,
ਓਹੀ ਗਮਾਂ ਦੀ ਹੀ ਦੁਨੀਆਂ,
ਉਸਾਰਦੇ ਨੇ ਲੋਕ |

ਕੁਝ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ , ਕੁਝ ਮਿਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ,
ਕੁਝ ਦਿਲ ਹੀ ਦਿਲ ਭੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ,
ਜੋ ਵਸਨ ਲਹੂ ਦੇ ਵਿਚ ਬਣ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਤਰਾ ,
ਜੋ ਦੁਖ ਦਿੰਦੇ ਵਧ , ਓਹ "ਪਿਆਰ ਦੇ" (ਪਿਆਰ ਦੇ  ਮਤਲਬ ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੈ | ) ਨੇ ਲੋਕ |

                                                                                                       ਇਕ਼ਬਾਲ ਸਾਕੀ